{"id":48,"date":"2019-11-01T14:23:11","date_gmt":"2019-11-01T14:23:11","guid":{"rendered":"https:\/\/verenigingijslandsehond.nl\/?page_id=48"},"modified":"2020-02-17T10:45:51","modified_gmt":"2020-02-17T10:45:51","slug":"rasbeschrijving","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/verenigingijslandsehond.nl\/?page_id=48","title":{"rendered":"Rasbeschrijving"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
AARD<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

De IJslandse Hond is een prettige, ijverige en handelbare hond. Het is een intelligente hond die snel leert (vaak sneller dan de baas), zowel de positieve als de negatieve dingen.

Hij is heel sociaal naar mensen (volwassenen en kinderen), een goede socialisatie en opvoeding van de hond is hierbij van groot belang, evenals de begeleiding van de ouder naar het kind. Leer kinderen hoe ze met een hond moeten omgaan. Door zijn oorspronkelijke werk als drijver van vee blaft hij veelal tegen rennende dieren.

Hij heeft nauwelijks jachtinstinct, maar vanwege zijn drijfinstinct moet al van jongs af aan worden voorkomen dat hij fietsers, joggers, katten en dergelijke najaagt. Ook gaan veel IJslandse honden luid blaffend achter vogels aan, dit komt omdat ze in IJsland de lammeren tegen grote roofvogels moesten beschermen. Besteed vanaf het begin veel aandacht en training aan zijn drijfinstinct; de IJslandse hond is op IJsland een zelfstandig werkende hond en zal, wanneer hij daarin onvoldoende begeleid wordt, zeker het voortouw nemen wanneer hij het idee heeft dat er werk aan de winkel is.

Tijdens een wandeling hoeft de baas maar zelden de hond te roepen. Door zijn herdersinstinct wil hij zijn baas niet kwijtraken en blijft daarom zelf in de buurt. Hij is waaks en kondigt bezoek veelal blaffend aan. De neiging tot blaffen laat zich nauwelijks onderdrukken, maar de hond kan geleerd worden te stoppen met blaffen als de baas daarom vraagt. Door zijn duidelijke lichaamstaal en onbedorven gedrag kan de IJslander het over het algemeen goed met andere honden vinden, maar sommige reuen kunnen zich dominant gedragen ten opzichte van andere reuen. Ook hierbij is een goede socialisatie en begeleiding van groot belang. <\/p>\n\n\n\n

De IJslandse hond is altijd opgewekt, attent, vriendelijk, levendig en werkt graag, sterker nog: hij heeft dit zelfs nodig. Bied je hem te weinig bezigheden, dan kan hij zich ontpoppen tot een nerveuze, blafferige hond. Hij is dol op menselijk gezelschap, hij volgt de baas overal en slaapt aan je voeten. Daarom is het voor de IJslander heel moeilijk een groot deel van de dag alleen te zijn. Hij zal er echt ongelukkig van worden. Om dezelfde reden kan een IJslandse Hond niet in een kennel worden gehouden. Wel kan men hem leren dagelijks 3 \u00e0 4 uur alleen te zijn, mits men dit van jongs af aan rustig opbouwt en dit gemis compenseert met aandacht en beweging.

Andere dieren die tot zijn gezin behoren zal hij accepteren en beschermen als hij er van jongs af aan mee is opgegroeid.<\/p>\n\n\n\n